بسم الله الرحمن الرحیم
هدف از ایجاد این وبلاگ کار فرهنگی در فضای مجازی است.
حضرت آقا می فرمایند:فرهنگ چیزیست که حاضرم جانم را فدایش کنم.و این اهمیت کار فرهنگی را می رساند.
انشاالله که موفق بشیم.
شهید گمنام
من مستاجر نیستم... خانه ام بیت رهبری ست و ماه ایستاده دم در خانه من ! عشق به امام خامنه ای ،عشق به همه خوبی ها نیست،خوب ترین عشق عالم ،عشق به امام خامنه ای ست... از تو می پرسم.... هست یا نیست؟؟؟؟ بابای ما نیست که هست... نائب خورشید نیست که هست... حضرت ماه نیست که هست... علمدار انقلاب نیست که هست... ضربان قلب ما با عشق به رهبر تنظیم می شود.... ماه تویی- اخترشناسان دنبال چه می گردنند من نمی دانم ؟ اگر دیدن نباشد... اگر دیدن ماه نباشد به چه کار آید چشم... شنیدن نور نباشد به چه کار آید گوش... بصیرت آقا نباشد به چه کار آید هوش... مدح ماه نباشد به چه کار آید قلم... راه سید علی نباشد به چه کار آید قدم... روی زیبای ماه نباشد به چه کار آید نگاه؟!؟! بشکند... بشکند دست مسئولینی که اوقات شما را تلخ میکنند....قدر شما را مادران شهدا می دانند... اگر شما نبودی دلتنگی غروب آدینه می کشت ما را... درب خانه ات چقدر ساده است... مثل خانه آن شهید روستایی... پلاک خانه شما همین چفیه ای است که روی دوش می اندازی... امام.... امام می دانست که شما می شوی ناخدای باخدای کشتی انقلاب والا با دلی آرام و قلبی مطمئن نمی رفت... اساسی ترین قانون ما دستخط توست... ما شما را فقط وقت فتنه یاد نمی کنیم... در روز هم قدر ماه را باید دانست وما ثانیه شماری میکنیم که شما باز هم در مقابل این در آفتابی شوی و بیایی برای ما نماز عید بخوانی... آسمان،قلب ماست و زمام قلب ما دست امام خامنه ای ست... من مستاجر نیستم... خانه ام بیت رهبری ست... خانه ای ساده،صمیمی،با باغچه ای کوچک و چند عدد گل پیچک و صاحبخانه ای که رهبر یک مملکت است اما ویلا ندارد! و هنوز باشکوهترین جای خانه اش کتابخانه اش است... قربان تو ای عزیز فاطمه !...روحی فداک...!
با این احوال دل من را متهم می کنند به فریاد زدن . به من اعتراض می کنند برای دیدن و مرا کنار میزنند برای ادامه دادن به راهشان...هر بار میگویند فریاد نزن و ارام باش و در اخر مرا کنار میزنند . باز هم بلند میشوم با بار تهمت های روی دوشم و غرامت دادن ها برای خورد شدنم با این همه با خودم عهد کردم ببینم بخوانم بدانم و باز فریاد بزنم
و قطعا باز هم خورد میشوم من با انان احدی کرده ام به سرخی خونشان قسم خورده ام که جا نمیزنم و میمانم تا مرگم... تا اعتقاداتمان ذره ای کوچک نشود.....
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
